از خدا خواستم…

از خدا خواستم تا دردهايم را از من بگيرد، خدا گفت: رها کردن کار توست. تو بايد از آنها دست بکشی.

از خدا خواستم تا شکيبايیام بخشد، خدا گفت: شکيبايی زاده رنج و سختی است.
شکيبايی بخشيدنی نيست، به دست آوردنی است.

از خدا خواستم تا خوشی و سعادتم بخشد، خدا گفت: من به تو نعمت و برکت دادم، حال با توست که سعادت را فراچنگ آوری.

از خدا خواستم تا از رنجهايم بکاهد، خدا گفت: رنج و سختی، تو را از دنيا دورتر و دورتر، و به من نزديکتر و نزديکتر میکند.

از خدا خواستم تا روحم را تعالی بخشد، خدا گفت: بايسته آن است که تو خود سر برآوری و ببالی
اما من تو را هرس خواهم کرد تا سودمند و پر ثمر شوی.

من هر چيزی را که به گمانم در زندگی لذت میآفريند از خدا خواستم
و باز گفت: من به تو زندگی خواهم داد، تا تو خود از هر چيزی لذتی به کف آری.

از خدا خواستم ياریام دهد تا ديگران را دوست بدارم، همانگونه که آنها مرا دوست دارند. و خدا گفت: آه، سرانجام چيزی خواستی تا من اجابت کنم!